Janet heeft een bijzondere afspraak in haar agenda staan: op 10 oktober doe ze in Nannup (Australië) mee aan het wereldkampioenschap gravel. Voor Cobbles Cycling doet ze verslag van haar persoonlijke Project Down Under. Vandaag het eerste deel: hoe combineer je ‘lekker fietsen’ met het halen van een hoog niveau?
Artikel gaat verder onder banners
Als je me 10 jaar geleden had verteld dat ik ooit naar Australië zou vliegen om mee te doen aan een wereldkampioenschap, had ik je waarschijnlijk uitgelachen. Inmiddels is mijn kwalificatie binnen, zijn de tickets geboekt en zijn de trainingsweken in volle gang met als doel om zo goed mogelijk aan de start te verschijnen.
Van dromen naar daden
Eigenlijk begon dit avontuur al vorig jaar. Australië staat al heel lang op onze bucketlist. Toen mijn man en ik hoorden dat het WK Gravel in 2026 daar georganiseerd zou worden, hoefden we niet lang na te denken. Hoe gaaf zou het zijn om een reis door zo’n prachtig land te combineren met een wereldkampioenschap? Vanaf dat moment ontstond een droom met één duidelijke voorwaarde: eerst nog kwalificeren. En deze droomreis werd werkelijkheid in maart van dit jaar, toen ik de UCI Gravel World Series wedstrijd in Turnhout won in de categorie 35–39 jaar.
Artikel gaat verder onder afbeelding
De overwinning in Turnhout is binnen, en daarmee ook de kwalificatie voor het wereldkampioenschap.
Fietsen is vrijheid
Langzaam maar zeker ben ik afgelopen jaren verliefd geworden op de fiets. Niet omdat ik per se de snelste wil zijn, maar omdat fietsen mij een gevoel van vrijheid geeft. Het brengt me op de mooiste plekken waar ik anders niet snel zou komen. Elke rit laat zien dat de wereld eigenlijk verrassend dichtbij is en dat je altijd mag blijven dromen. Uiteindelijk is dat precies hoe mijn avontuur richting het wereldkampioenschap is begonnen.
Project Down Under
Zo ontstond ook het idee voor Project.downunder, mijn Instagram-account waarop ik laat zien hoe ik toewerk naar het wereldkampioenschap gravel. Van trainingen en wedstrijden tot de voorbereidingen, materiaalkeuzes, voeding en alles wat daarbij komt kijken. Ik vind het leuk om te laten zien dat je ook met een fulltime baan en een flinke dosis motivatie kunt toewerken naar een bijzonder sportief doel.
Fietsen met een doel, maar ook om te genieten
Door de jaren heen heb ik mijn eigen valkuilen wel leren kennen. Soms wil ik te veel, te snel en te graag. Als ik niet oppas, verandert iedere rit in een training en draait alles om wattages en hartslagzones. Iedere rit heel doelgericht trainen werkt voor mij niet. Ik ben verliefd geworden op het fietsen door het gevoel van vrijheid dat het me oplevert: en ik weet dat ik hier bewust aandacht voor moet hebben.
Artikel gaat verder onder afbeelding
Presteren is leuk, maar genieten is minstens zo belangrijk.
Relaxte toerritten en doelgerichte trainingen
Sinds dit jaar werk ik samen met een trainer. We hebben afgesproken dat mijn duurritten ook echt ‘fietstochten’ mogen blijven. Natuurlijk geven het trainingsschema en de vermogenszones richting aan de intensiteit en de duur, maar het tweede doel van die ritten is minstens zo belangrijk: genieten van de omgeving, nieuwe wegen ontdekken en de mogelijkheid hebben om te stoppen voor een goede kop koffie. De intervaltrainingen zijn juist de momenten waarop ik heel doelgericht train. Dan gaat het niet om de route of het uitzicht, maar om de blokken die op het schema staan.
Die verdeling helpt me enorm. Door bewust onderscheid te maken tussen trainen en fietsen, blijft de motivatie hoog en voelt het toewerken naar het WK niet als een verplichting, maar als een avontuur waar ik ontzettend veel plezier in heb.
Samen of solo
In de praktijk betekent dit vaak dat ik in het weekend op pad ga voor langere ritten, meestal samen met anderen. We zoeken een nieuw gebied op, rijden onbekende gravelstroken of plannen een (koffie)stop onderweg. De intervaltrainingen doe ik juist doordeweeks op een paar vaste rondjes dicht bij huis. Misschien minder inspirerend, maar wel ideaal: weinig verkeer, voorspelbare omstandigheden en alle ruimte om de trainingen uit te voeren zoals ze bedoeld zijn.
Artikel gaat verder onder afbeelding
In de bergen kun je lekker fietsen en trainen perfect combineren.
Toeristisch fietsen op vakantie is ook training
Die balans neem ik ook mee op vakantie. Onze vakanties (we delen dezelfde hobby) staan vrijwel altijd in het teken van fietsen en brengen ons naar de mooiste gebieden van Europa. Het zijn vaak weken waarin ik veel duururen maak, maar tegelijkertijd voelt het allesbehalve als een trainingskamp. We ontdekken nieuwe beklimmingen, we genieten van prachtige uitzichten en nemen de tijd voor een koffiestop of een rustdag. De bergen hebben een speciaal plekje in mijn hart. En als er dan toch een intervaltraining op het programma staat, werk ik die liever bergop af dan op een vlakke (polder)weg. In de bergen heb ik tenminste nog een beetje afleiding van alle mooie uitzichten onderweg.
Aftellen naar Australië
De komende maanden neem ik jullie graag mee op mijn weg naar het WK Gravel in Australië. Niet alleen in de trainingen en wedstrijden, maar juist ook in alles daaromheen. Hoe combineer je een fulltime baan met een ambitieus sportief doel? Welke keuzes maak je op het gebied van materiaal, voeding en planning? En hoe zorg je ervoor dat je onderweg niet vergeet waarom je ooit bent gaan fietsen?
In deze serie deel ik mijn ervaringen en een inkijkje in de voorbereiding van een fanatieke amateur die onderweg vooral wil blijven genieten van het avontuur. Ik hoop dat mijn verhalen je inspireren om zelf op pad te gaan, een nieuw doel te stellen of gewoon weer eens een onbekend gravelpaadje in te slaan. Tot de volgende!
Heb jij ook een bijzonder fietsdoel?
Deel je dromen en plannen in de Cobbles Cycling Strava Club en motiveer en inspireer anderen en jezelf!
