Skip to main content

In mei waren het allemaal nog mooie plannen, maar inmiddels is Rik al bijna 3 maanden aan het fietsen en is hij al de nodige landsgrenzen gepasseerd. Het bereiken van de Russische grens is een mooi moment om terug te kijken op het eerste deel van zijn mega bikepacking avontuur.

Artikel gaat verder onder banners 

Onze eigen winter gravel toertocht!

  • Zondag 3 maart 2024
  • 60/85km gravel in Brabant/Vlaanderen
  • Vuurkorven, trappistenbier & snert bij de finish
  • EARLY BIRDS: winterjack twv €69 cadeau
Meer info & inschrijven

Word lid van de Riders Club

Rijd voordelig TOP verzorgde toertochten

Pakketten bekijken

Strava

Kom bij onze club & voeg je bij de discussie

Naar de Strava Club

Onze eigen winter gravel toertocht!

  • Zondag 3 maart 2024
  • 60/85km gravel in Brabant/Vlaanderen
  • Vuurkorven, trappistenbier & snert bij de finish
  • EARLY BIRDS: winterjack twv €69 cadeau
Meer info & inschrijven

Logeren en kamperen

Op donderdag 1 juni trek ik, voor de komende 15 maanden, voor de laatste keer de schuifpui van mijn huis achter mij dicht. Nu begint het avontuur echt, Europa rond op de fiets met behalve een grove route verder geen vastomlijnd plan. Ondanks dat ik veel ga kamperen blijft de tent de eerste dagen in de tas. Ik overnacht in Nederland bij vrienden en familie en zal pas over de grens de gaan kamperen.

Wanneer ik in Duitsland bij een eerste camping aankom blijkt dit slechts een veld naast een bed and breakfast zonder enige voorzieningen, maar met een meertje. Omdat er niemand is en ik in de wijde omgeving geen andere camping kan vinden, zet ik snel mijn tent op. Wanneer de B&B eigenaren aankomen kan ik ze met een glimlach en de toezegging maar één nacht te blijven, overtuigen mij te laten blijven. Ik slaap heerlijk in de tent en douche in het meer, een zeer geslaagde eerste kampeernacht.

Artikel gaat verder na afbeeldingcobbles-gravel-mega-bikepacking-avontuur-zaandam-rusland-kamperen-duitslandDe eerste nacht kamperen, inclusief een frisse duik in het meer.

Het grote onbekende tegemoet

De eerste twee weken waarin ik Nederland en Duitsland door fiets staan vooral in het teken van besef. Het besef dat ik daadwerkelijk ben begonnen aan een reis rond Europa op de fiets, en vrienden en familie en alle zekerheid achter mij laat. Wat ik daarvoor terug ga krijgen is onbekend en ga ik vanaf nu ontdekken.

In Duitsland overnacht ik nog een keer bij kennissen en sta ik twee nachten op de camping bij ouders van vrienden. Als ik daarna de grens met Denemarken passeer, voelt het ook alsof ik er vanaf dat moment echt alleen voorsta. Hoewel dat ook een van de dingen is die de reis bijzonder maken, voelt het ook nog wat unheimisch. Mijn mega bikepacking avontuur is nu echt begonnen.

Alleen, maar niet eenzaam

Op de eerste Deense camping parkeer ik mijn fiets naast twee andere Santos fietsen, niet veel later wordt ik uitgenodigd om mee te eten en daarmee verdwijnt het unheimische gevoel even snel als mijn honger. Alleen reizen maakt ook dat contact met anderen eerder wordt gelegd. Ook is er vaak nieuwsgierigheid en soms medelijden met de eenzame fietser.

Maar eenzaam voel ik mij eigenlijk geen moment. Met een iPhone en eigenlijk overal internet zijn de mogelijkheden tot contact eindeloos. De volgende stop in Denemarken is bij een geweldig shelter, waarvan je er veel vindt in onder andere Denemarken en Zweden. Deze shelter staat op iemand zijn grond en de eigenaar biedt ook sanitair en een wasmachine aan. Perfect om alles te wassen en een dag rust te pakken.

Artikel gaat verder onder afbeeldingcobbles-gravel-mega-bikepacking-avontuur-zaandam-rusland-shelter-denemarkenNiets mis mee toch, zo’n shelter?

Na regen komt zonneschijn (en een onverwachte meevaller)

Tot dan toe heb ik veel geluk met het weer, ik heb het vaker te warm dan te koud, en ook de wind komt grotendeels van achter. Maar nu wordt ik voor het eerst wakker van druppels op het tentdoek. Het is een kort buitje, en als het losbarst sta ik al op de veerboot naar Sjælland.

Als ik de volgende dag Kopenhagen nader zie ik donkere wolken boven de stad. Nadat ik mij door het drukke centrum heb genavigeerd, stop ik bij een pizzeria om een plan te trekken. Via Google vind ik een camping niet al te ver buiten de stad en bereid mij voor om voor het eerst de tent in de regen op te zetten. Dan krijg ik een appje van de zoon van een vriendin van mijn moeder die in Kopenhagen woont: er staat een bed, een douche en een maaltijd klaar voor me. Lachend fiets ik door de regen naar hun huis en blijf daar twee nachten.

Verder naar het noorden

Na deze geweldige gastvrijheid trek ik weer verder met schone kleding. Op naar de volgende veerboot, die naar Zweden. Zo fiets ik op dag 18 de veerboot af en Zweden in, het eerste land waar ik nooit eerder was geweest. Op advies van een local volg ik de Kattegattleden, de Europese fietsroute van het jaar 2018 die loopt van Helsingborg tot Gothenburg.

Voor mijn vertrek had ik mij ingebeeld dat ik in Zweden volop gebruik zou maken van het allemansrecht en overal in het wild zou kamperen. In de praktijk maak ik toch vooral gebruik van campings. Het warme weer maakt dat ik meer waarde hecht aan een douche dan aan wildkamperen. Naarmate ik verder naar het noorden fiets, neemt het natuurschoon toe. De archipel aan de westkust is een mooi natuurverschijnsel dat nog verder versterkt wordt bij zonsondergang.

Artikel gaat verder onderafbeeldingcobbles-gravel-mega-bikepacking-avontuur-zaandam-rusland-zonsondergang-zwedenZonsondergang aan de Zweedse westkust.

Na ruim drie weken op de fiets geniet ik vooral van het fietsen en de wisselende omgeving. Over de eerste weken leg ik gemiddeld 500 kilometer per week af. Gezien de bepakking en de condities ben ik zeker tevreden. Dit gemiddelde sluit ook aardig aan bij het grove routeplan van 25.000 kilometer van de hele reis.

De handen uit de mouwen

Na een maand onder weg te zijn kom ik aan bij Upgrid Experience, bekend van het televisieprogramma Het hoge noorden. Een heerlijke plek waar ik voor een week mijn tent laat staan, dagelijks douche in het meer en naast lezen ook wat klus met de eigenaar. Een heerlijke week, maar na die week voelt het net zo heerlijk om weer op de fiets te zitten.

Artikel gaat verder onder afbeeldingcobbles-gravel-mega-bikepacking-avontuur-zaandam-rusland-klussen-zwedenEven een weekje niet fietsen tijdens mijn verblijf bij de Upgrid Experience.

Na nog twee Zweedse logeeradressen (één na een ontmoeting op wintersport eerder dit jaar en één bij een oud-collega) laat ik vanuit Stockholm Zweden achter mij. Na 11 uur op een erg drukke veerboot ben ik blij als ik in de plaats Turku in Finland aan land ga.

Bliksembezoek aan Finland, en dóór

Mijn eerste indruk van Finland is niet heel bijzonder. Met de drukke veerboot uit Stockholm nog in mijn hoofd boek ik iets te overhaast al de veerboot naar Estland. Mijn verblijf in Finland duurt daarom maar drie dagen. Helsinki vond ik een leuke stad in ieder geval, ik kom later nog eens terug voor de rest.

De veerboot brengt mij in minder dan 2,5 uur naar Tallinn, en dus in Estland en land nummer zes. Via via heb ik een slaapplaats in de stad en verken ik de oude stad nog voor ik de volgende dag naar het oosten trek. Ik ben voornemens de EuroVelo 11 te volgen en na Vainupea naar het Zuiden te gaan. In Vainupea heb ik via via weer een slaapplek, dit keer in een tuinhuis met sauna, Estse gastvrijheid ten top.

Artikel gaat verder na afbeeldingcobbles-gravel-mega-bikepacking-avontuur-zaandam-rusland-sauna-estlandDit kun je geen tuinhuisje meer noemen, dit is met recht een tuinhuis.

De grens opzoeken

Kijkend naar de kaart valt mijn oog dan op Narva, een stad in het uiterste noordoosten van Estland. Na Narva is de rivier de Narva en aan de andere oever is Rusland. In een andere tijd was ik mogelijk vanuit Finland via Sint Petersburg naar Estland gefietst. Nu kan ik de verleiding niet weerstaan om even over de grens te kijken.

De volgende dag fiets ik dus verder naar het oosten, verder langs de nog steeds aanwezige Sovjet-indrukken. Verder langs de kust en dan rechtsaf langs de oever van de Narva met aan de andere kant Rusland. Midden in de stad staat een oud fort met aan de andere oever een nog groter fort en tussen beide een brug met hekken, prikkeldraad en camera’s. De brug naar Rusland.

Artikel gaat verder onder afbeeldingcobbles-gravel-mega-bikepacking-bikepacking-avontuur-zaandam-rusland-grens-rivierNiet zo gezellig, maar wel indrukwekkend: uitzicht op Rusland.

Dan besef ik plotseling dat ik vanaf mijn huis in Zaandam naar de grens met Rusland ben gefietst. Dit moet ik even verwerken, maar maakt het avontuur nu al onvergetelijk. En dan ben ik nog geen twee maanden onderweg, met nog meer dan een jaar voor de boeg. Wat zal de rest van mijn reis nog brengen? Ik kan niet wachten om erachter te komen!

Wil jij Rik volgen tijdens zijn mega bikepacking avontuur?

Rik schrijft met enige regelmaat over zijn avonturen op Cobbles. Maar je kunt hem ook volgen op Komoot, Instagram, of zijn eigen website.

Wat is de meest bijzondere plaats waar jij ooit heen bent gefietst?

Deel je meest memorabele fietsbestemmingen in de Cobbles Cycling Strava Club. Word gratis lid en blijf op de hoogte van al onze blogs!

Gerelateerd artikel

cobbles-gravel-mega-bikepacking-avontuur-zaandam-rusland-gerelateerd

Cobbles wordt mede mogelijk gemaakt door

×